• Yazdır
• Yorum Yaz

İnsanın en önemli zaafları kadın ve para…
"İnsan zayıf yaratılmıştır."ayetinin tefsirinde İbn-i Kesir; "Erkeklerin zayıf olduğu konuların başında kadınların geldiğini söylüyor.
"Gerçekten o (insan), mala karşı aşırı derecede düşkündür." ayeti de insanoğlunun mala karşı zaafını ortaya koyuyor.
Yüce Allah, yarattığı kulunda bu özelliklerin bulunduğunu önceden bildirerek tedbir almasını ve mala/paraya yenik düşmemesini öğütlüyor. Yenik düşenlerin de dünya ve ahret manzaralarını Kuran'ı Kerim'in değişik yerlerinde bildiriyor.
Günümüz insanı, gittikçe maddeyi daha da kutsamakta, bütün yatırımlarını buna yapmakta…
Peki bu sevdadan kurtulmanın yolu?
Her şeyden önce para, mal ve makama karşı "duruşu" iyi tespit etmek gerekiyor.
İnsan, sahip olduğu mal, para, makam gibi nimetlerin kendisi için birer imtihan vesilesi olduğu, yoksa hayatın gayesinin bu olmadığının bilincinde olmalı.
Zenginin Müslümanlığı, fakirin Müslümanlığından biraz daha zor ve sorumluluk gerektiren bir durumdur. Fakirin; zekat, sadaka, hac, mal ile cihat gibi para gerektiren ibadetlerle ilgili sorumluluğu yoktur.
Yüce Mevla'nın kendisine emanet vermiş olduğu malı, Allah yolunda harcayıp harcamadığının hesabını vermek durumundadır.
Yoksa yığın yığın biriktirdiği paraları, kendisi için cehennemde azap malzemesi olacaktır.
Bu konuyla ilgili Kuran'ı Kerim, "Kenz" ayeti diye bilinen Tevbe suresinin 34-35. ayetlerinde şu tabloyu canlandırmaktadır:
"Altın ve gümüşü biriktirerek saklayıp onları Allah yolunda harcamayanlar var ya, işte onları acıklı bir azap ile müjdele. Kıyamette, o biriktirilen altın ve gümüşlerin üzerleri cehennem ateşinde kızdırılacak da, bu mal toplayanların alınları, yanları ve sırtları bunlarla dağlanacak ve onlara şöyle denecektir: "İşte bu, öz nefisleriniz/sırf kendiniz için kasalara tıkıp sakladıklarınız! Artık topladıklarınızın acısını tadın bakalım!.."
Altın ve gümüşün, başka bir ifade ile paranın hakkı, insanlığın faydası açısından yaratılış hikmeti, mübadele vasıtası olması, yani alış-verişi kolaylaştırması ve Allah'ın kullarının gerçek ihtiyacına harcanmasıdır.
Üstelik sadece zenginler arasında dönüp dolaşan bir nimet, bir devlet ve kuvvet olmamasıdır. Para, bütün halk arasında tedavül edilmelidir. İhtiyaçların ehem olanı, mühim olanına, şiddetlisi hafifine tercih edilerek güzelce harcanmalıdır.
İhtiyaçların önceliklerine göre sarf edilmesi gerekirken, bazıları onu ya çarçur eder, ya da tedavülden çekerek/yastık altı edip herhangi bir yerde gizleyerek yığar ve sımsıkı saklar ve bunları Allah yolunda sarf etmezler. Allah için hakkını vermezler.
Bunlar parayı toplayıp saklamak ya da sırf kendi nefisleri için haddinden fazla harcamak suretiyle Allah yolunda infaktan alıkoyarlar.
Bu paralarla Allah yolundan saptırmak için para harcayanlara karşı mücadele etmek varken, bunlar tutarlar parayı hiç bir işe yaramaz hale getirirler. İşte bunlar yok mu? Kim olursa olsunlar, Allah yolunda harcamadıkları ya da mala olan aşırı tutkudan harcayamadıkları, sırf kendi öz canları için sakladıkları malları cehennem ateşinde kızdırılarak bunlarla alınları, yanları ve sırtları dağlanacak, şimdi tadın bakalım şu saklaya geldiğiniz şeylerin tadını, bakınız. Bakalım tadı nasıl imiş" denecek.

HAYAL HIRSIZI
Babasının işi nedeniyle çocuğun orta öğretimi kesintilere uğramıştı.
Orta ikideyken, büyüdüğü zaman ne olmak ve yapmak istediği konusunda bir kompozisyon yazmasını istedi hocası…
Çocuk bütün gece oturup günün birinde at çiftliğine sahip olmayı hedeflediğini anlatan 7 sayfalık bir kompozisyon yazdı. Hayalini en ince ayrıntılarıyla anlattı.
Hatta hayalindeki 200 dönümlük çiftliğin krokisini de çizdi. Binaların, ahırların ve koşu yollarının yerlerini gösterdi.
Krokiye, 200 dönümlük arazinin üzerine oturacak 1000 metrekarelik evin ayrıntılı planını da ekledi.
Ertesi gün hocasına sunduğu 7 sayfalık ödev, tam kalbinin sesiydi.. İki gün sonra ödevi geri aldı.
Kağıdın üzerinde kırmızı kalemle yazılmış kocaman bir "0″ ve "Dersten sonra beni gör" uyarısı vardı.
"Neden "0″ aldım?" diye merakla sordu hocasına. "Bu senin yaşında bir çocuk için gerçekçi olmayan bir hayal" dedi, hocası. "Paran yok. Gezginci bir aileden geliyorsun. Kaynağınız yok. At çiftliği kurmak büyük para gerektirir. Önce araziyi satın alman lazım. Damızlık hayvanlar da alman gerekiyor. Bunu başarman imkansız" ve ekledi;
"Eğer ödevini gerçekçi hedefler belirledikten sonra yeniden yazarsan, o zaman notunu yeniden gözden geçiririm."
Çocuk evine döndü ve uzun uzun düşündü. Babasına danıştı. "Oğlum" dedi babası "Bu konuda kararını kendin vermelisin. Bu senin hayatın için oldukça önemli bir seçim!."
Çocuk bir hafta kadar düşündükten sonra ödevini hiçbir değişiklik yapmadan geri götürdü hocasına, "Siz verdiğiniz notu değiştirmeyin" dedi.. "Ben de hayallerimi.."…..
O orta 2 öğrencisi, bugün 200 dönümlük arazi üzerindeki 1000 metrekarelik evinde oturuyor.
Yıllar önce yazdığı ödev şöminenin üzerinde çerçevelenmiş olarak asılı.
Öykünün en can alıcı yanı şu: Aynı öğretmen, geçen yaz 30 öğrencisini bu çiftliğe kamp kurmaya getirdi. Çiftlikten ayrılırken eski öğrencisine "Bak" dedi, "Sana şimdi söyleyebilirim. Ben senin öğretmeninken, hayal hırsızıydım. O yıllarda öğrencilerimden pek çok hayal çaldım. Allah' tan ki, sen, hayalinden vazgeçmeyecek kadar inatçıydın."

Yazı Tarihi : 19 Haziran 2009 Cuma
Bu yazı 107 kere okudu

UYARI: Sitemizde yayınlanan yazarlara ait yazılar, yazarların görüşüdür ve yazarları sorumludur. Medyabar Multi Medya Haber Hizmetleri sorumlu değildir. Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Yorumda yasal sorumluluk yorum yapan kişiye aittir ve Medyabar Multi Medya Haber hizmetleri sorumlu değildir. Ayrıca suç teşkil edecek hakaret içerikli yorumlar hakkında yorum gönderen muhataplarına dava açılabilmektedir. Yorum şikayet konusu olduğunda ,yazılı talep halinde adli makamlara bu yorumların IP adresleri verilmektedir.