..... Bu kıyametin ortasında soğukkanlılığını muhafaza edebilenler, baktıklarını görebilenler, duyduklarını anlayabilenler ayakta kalacaklar, diğerler ise ya zail olup gidecek yada şehit olup uçacaklardı.
Diogenes papazların yaptıkları ayin ve çan sesleri arasında ordusunu harekete geçirdi.
Belki Büyük İskender olmak istiyordu belki de İskender'den de büyük. Ancak bilmiyordu ki, karşısındaki Pers İmparatoru Darius değil, Türk İmparatoru Muhammed Alparslandı…
Gökte Tanrı, yerde Türkler vardı…
Türk çerileri tekbir, kös ve boru sesleri ile düşman ordusunun maneviyatını bozmaya devam ettiler. Sultan düşman birliklerinin komuta kademesini dağıtmak, hiç değilse tedirgin olmalarını sağlayıp sağlıklı kararlar almalarını önlemek niyetiyle Porsuk Bey'e Bizans ordusunun merkezine saldırmasını emredecekti ki, Porsuk ve erleri henüz emir cümlesi tamamlanmadan, yeryüzünü titretircesine, bir an bile tereddüt etmeden, şahadet şerbetinin kaynağına doğru atıldılar.
Diogenes, sol kanat birliklerini merkezin önüne çekerek Türk saldırısını önleyebileceğine inanıyordu.
-Ne yapıyor bu aptallar? Düşmanın en güçlü olduğu noktaya saldırılır mı hiç?
Ah Diogenes! Büyüklüğünü kıskandığın İskender de öyle yapmamış mıydı?
Bu saldırının sahte bir saldırı olduğunu öğrenmesi ona pahalıya mâl oldu.
Hem Bizans'ın sol kanadı bozuldu hem de az sonra başlayacak geri çekilmeyi bozgun zannederek taarruza kalkan asil şövalyeler, Tarang Bey komutasındaki ihtiyat birliklerinin kucağına düştü.
Etrafı sarılan Avrupa'nın soylu şövalyeleri, Türkler'in karıncalar gibi yerden çıktıklarını zannediyordu.
İhtiyat birlikleri Bizans askerlerinin üzerlerine doğru yaklaştıklarını görünce sağa ve sola doğru süratle hamle ederek mezkur ordunun etrafında bir çember oluşturacak şekilde açılmaya başladılar, kimse neler olduğunu anlayamadı.
Sahte kaçışa kanan Bizans ordusu takibe başlamış, üzerlerindeki ağır zırhlar manevra yeteneğini azalttığından oldukça yorulmuşlardı.
Hilal taktiği ile etrafı çevrilen Bizans askerleri, komutanlarının da kaçmaya çalıştığını görünce iyice heyecanlandılar.
Yüzyıllardır uygulanan sahte kaçış taktiği yine işe yaramıştı. Aslında bu, düşmanın aptallığından değil, savaş anında yaşanan heyecan yoğunluğundan kaynaklanan bir durumdu.
Tam bu sırada, Şaman Reisi Tamış Bey'in komuta ettiği Uz ve Peçenek Türkleri soydaşları lehine saf değiştirdi.
Türk ordusuna sağladıkları 15.000 kişilik süvari kuvveti bir tarafa Bizans ordusuna dair çok önemli bilgiler de getirmişlerdi.
Diogenes'in morali iyice bozuldu. O kadar ki, tüm komutanları görkemli çadırında toplayıp hepsinden tek tek sadakat yemini istedi.
Komutanların ettikleri yeminler imparatoru oldukça rahatlatmıştı ki, çadırdan içeri haberci giriverdi.
Asil İmparator Diogenes'e üzücü haberler ile geldiğimden dolayı bağışlanma dilerim.
Kes protokolü be adam! Ne söyleyeceksen söyle.
Ermeni birlikleri savaş alanını terk ediyorlar efendim.
Diogenes ağız dolusu bir küfür savurdu. Sinirden ne yapacağını bilemez haldeydi. 200.000 kişinin içinde kendisini yalnız hissetmeye başladı.
………..
Bu satırlar, öğretmen Volkan Turgut'un Sonsuzluk 1071 adlı romanından alıntıdır.
Tarihi bir roman değil…
Eski ile yeni arasında mükemmel bir köprü kurarken, Malazgirt Savaşı'nda Maide Suresi 54. Ayetin hikmetini buluyor.
Şiddetle tavsiye ediyorum…
Kitaba ulaşmak için www.orhunkitabevi.com.tr adresini tıklamanız yeterli…
Yazı Tarihi : 06 Ocak 2012 Cuma
Bu yazı 221 kere okudu
UYARI: Sitemizde yayınlanan yazarlara ait yazılar, yazarların görüşüdür ve yazarları sorumludur. Medyabar Multi Medya Haber Hizmetleri sorumlu değildir. Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Yorumda yasal sorumluluk yorum yapan kişiye aittir ve Medyabar Multi Medya Haber hizmetleri sorumlu değildir. Ayrıca suç teşkil edecek hakaret içerikli yorumlar hakkında yorum gönderen muhataplarına dava açılabilmektedir. Yorum şikayet konusu olduğunda ,yazılı talep halinde adli makamlara bu yorumların IP adresleri verilmektedir.
Bu köşe yazısına yapılan yorumlar