• Yazdır
• Yorum Yaz

Uzun zamandır yanına gelmiyordum. Hep aklımda olmana rağmen gelmeye fırsat bulamıyordum. Ha bugün ha yarın yanına gelmek istiyordum. Ama olmuyordu. Belki uzakta olman belki bu dünya işlerinden dolayı diye koşuşturmaktan yanına gelemiyordum..

Ama bugün dinlediğim ve içerisinde "anne" olan müzik beni bir anda beni sana getirdi annem..

Belki bu da benim duygusal yapımdan olsa gerek...

O kadar geç kalmama yanına gelmememe kızmadın degil mi ?

Ama biliyorum ki sen kızmazsın. Hele bana hiç kızamazsın. Çünkü ben senin en küçük oğlunum..

Ne zaman bir yaramazlık yapsam önce bağırırdın."Yine ne yaptın Zafer"deyip

öfkelenirdin ama vuramazdın. Dövemezsin beni. Elin kalkmazdı..

Hatırlıyorum da 12-13 yaşlarında yaramazlık yapınca bir kere bana
vurmuştun. Ama sonra bu mektubu yazarken döktüğüm gözyaşlarının benzerini o
günde bana tokat attıktan sonra dökerken yanıma gelmiş beni kucağına alarak
istemeyerek bir anlık kızgınlıkta vurduğun yanağıma öpücük kondurup gönlümü
almıştın.

Hatırlıyorsun değil mi ?

Sana da zaman zaman ilaçlarını almadığın için kızardım. Hani böyle
karıştırmayın diye küçük bir koli yapıp içerisine ilaçlarını koyar üzerine de
sabah ve akşam yazar siyah çantanın içerisine bırakmama rağmen sen ilaçlarını
unutup almazsın. Bende kızınca "Aman Zafer unuttum. Ne var !Yine
kızıyorsun"deyiverdin..

Sana kızardım ama hiç sana içten hiç kızmadım kızamadım annem biliyormuşsun..
Şimdi o günleri hatırlıyorum da. Sana ilaçları almadın diye kızdığım için
bile pişmanım inan.


Keşke sana hiç kızmasaydım.

Nereden bilebilirdim bir gün böyle olacağını..

Yine o gün geldi.

Senin beni bırakıp gittiğin takvimin yapraklarında artık görmediğim 4 Şubat
günü yine geldi

Biliyormuşsun anne senin gittiğin o gün nedeniyle l Şubattaki doğum günümü
bile artık unuttum.

Kızım Zeynep in bana doğum günü hediyesi almasını bile artık istemiyorum

Çünkü doğum günüm bile bana senin beni bırakıp gittiğin o günü hatırlatıyor

Bu arada unuttum sana söylemeyi..

Senin Çark Caddesindeki evimizde kucağına alıp oynadığın torunun Zeynep
büyüdü. Şimdi ilkokul 3'e gidiyor. Birde sana olan hasretimi bildiğinden
sanki beni ağlatmak istercesine senin fotoğraflarını alıp bana
göstererek "Bak bana babanem"diyor.

Ama onun yanında ağlamıyorum. Şimdi bunları yazarken döktüğüm gözyaşlarımı
Zeynep "Babasının ağladığını görmesin"diye dökmüyorum..

Birde senin göremediğin küçük Torunun Murat Ömer'de seni hiç görmediğinden
kendisine bakan Neriman Hanımı "Babaanne" biliyor..

Sabahları torunun Ömer'i ona götürürken torunun "Manniye gidiyoruz"diye
söyleyerek seviniyor. Ne garip ki belki sen sanarak babaannesi bildiği hanıma
gitmek için can atıyor..

......

. Tam 6 yıl oldu. Senden ayrılalı.

.O ,4 Şubat Sabahı senin Serdivan'daki konteyrdeki son görüşüm yok mu.
Yıllar geçse de hala aklımda..

O küçücük konterydeki çekyatta, sabah ilaçlar ağır gelmesin diye son kez
içmek istediğin ancak azrailin izin vermeyerek dökünce önü ıslanmış elbisen .
gözlerinin pencerenin boşluğuna bakarcasına yatağında yatmanı hiç
unutulmuyum..

Nedeni bilmiyorum ama senin o gün yüzünde bir nur vardı. Belki o gün içime
düşen senin acından dolayı bana öyle gelmiş olabilir.

Anne..

Seni son yolculuğuna uğurlarken seninle kefende vedalaştığımı da
biliyormusun .Seni orada son kez öptüm son kez seni kokladım. Tüm
benliğimde Çünkü biliyordum ki bu dünyada seninle bu son vedalaşmamız
olacaktı. O gün yanında daha fazla kalmak istedim. Ama izin vermediler. Ve
Sonra da seni benden alıp götürdüler..

Şimdi yanına geldim. Elini öpmek 4 Şubattaki son vedalaşmamızda olduğu gibi
seni öpmek koklamak istiyorum.

Ama biliyorumki bu imkansız.

Yanağına öpmek için mezar taşını ellerini koklamak içinde toprağını okşamak
istiyorum. Ama her ikisi de soğuk.. Senin o anne sıcaklagın yok. Ama olsun
sen onların altında yatıyorsun...

Anne en çok neye seviniyorum biliyormusun..

Eninde sonunda senin yanına geleceğimi

4 Şubattaki son vedalaşmamızdan sonra yeniden sana kavuşacağımı.Bu ne zaman
olacak bilemiyorum.Ama içimde bir his var. Bu kavuşmanın çok yakında
olacakmış gibi..

Eninde sonunda sana kavuşacağımı çok iyi biliyorum.

Ah yine unuttum.

Beni merak etmişsindir.Beni soracak olursan anne sen gittikten sonra
hayatım çok degişti..Belki garip gelecek ama artık farklı bir ben oldum..
Artık eski oğlun degilim. İnan bile Ama ne zaman anneler günü olsa ne zaman
anneyle ilgili bir kelime duysam aklıma hep sen geliyorsun..

Ne zaman duygusal bir müzik dinlesem yine aklıma hep senin o nur yüzün
geliyor..

Annem...

Artık vedalaşmam gerek. Bana gideceğim için kızmıyorsun degil mi?

Ne olur bana kızma .

Çünkü yakında sana geleceğim..

Hoscakal annem hoscakal


Oğlun

İlk yayın tarihi: 5 Şubat 2006
...

Yazı Tarihi : 26 Aralık 2010 Pazar
Bu yazı 59 kere okudu

UYARI: Sitemizde yayınlanan yazarlara ait yazılar, yazarların görüşüdür ve yazarları sorumludur. Medyabar Multi Medya Haber Hizmetleri sorumlu değildir. Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Yorumda yasal sorumluluk yorum yapan kişiye aittir ve Medyabar Multi Medya Haber hizmetleri sorumlu değildir. Ayrıca suç teşkil edecek hakaret içerikli yorumlar hakkında yorum gönderen muhataplarına dava açılabilmektedir. Yorum şikayet konusu olduğunda ,yazılı talep halinde adli makamlara bu yorumların IP adresleri verilmektedir.