• Yazdır
• Yorum Yaz

Yine günlerden bir gün 31 Mayıs 2008 saat 14.00 sularında güzel Dersaadetin mutena mekanı Asitane Çay Bahçesinde Anadolu'muzun güzel insanlarından emekli büyüklerimizden Necabettin Bey'le yine emekli iktisatçı Dr. Galip Boztoprak Beylerle çay teşrifatında bulunuyorduk. Bendeniz bu vesileyle 80 yaşını devirmiş bu kıymetli tecrübe sahiplerini bulmuşken onlardan istifade etmek, tecrübelerinden yararlanmak, doğrularını doğru, yanlışlarını yanlış bilip ziyanda tekerrür etmemek için sayü gayret etmiştim.
Çocukluğumdan beridir büyüklere eğitimli olsun eğitimsiz olsun ayrı bir değer verip onların hayat tecrübelerini hep mercek altına almışımdır. Zaten bizim Türk geleneğimizde de sohbet kitap okumaktan daha evla olup, hatta namazın kazası olur sohbetin kazası olmaz atasözü haddizatında her şeyi ortaya koymaktadır. Bizim geleneğimizde sohbet dinlemeye ve sohbete iştirak etmeye sohbet yeme ifadesi kullanılır. Eğer çevrenizde aykırı ve de kurallara, sosyal normlara uymayan birileri çıkarsa hemen hazırun ha işte bu adamcağız ömründe sohbet yememiş denilerek zavallılığı ve de nasibini alamamışlığı bir bakıma tescil edilir.
Demek ki bizim geleneksel kültürümüzde iki şeye özellikle dikkat edilmektedir. Bunlardan birisi sohbet öbürüsü de ozan sözü kutludur; asla ve de kat'a kesilmez. Kaldı ki ozanın ifadeleri de bir bakıma solo halinde tavsiyelerden müteşekkil kabul edilecek olursa sohbet de ozan sözü de bir bakıma birbirinin mütemmimi olan sohbetten başka bir şey değildir. Demek ki bizim geleneksel kültürümüz asırlardan beri okumaktan çok sohbet toplantılarıyla tevarüs etmiştir. Her ne kadar insanlarımız gittikçe bireyselleşerek yalnızlaşma yolunda olsalar da biz gureba bir şekilde büyüklerimizle buluşup hemhal olmayı, bilgi ve de kültür aktarımı açısından büyük fırsat telakki ediyor ve kayda değer bir şeyler yakalayınca da okuyucularımızla paylaşmaya gayret ediyoruz.
Batılılar çok disipline olarak günlük ve hatırat tutmayı adet edinip düşünce, yaşayış ve de temayüllerini insanlığa tevarüs ettiriyorlarsa bizim ecdadımızın da kayda değer ilim ve de devlet adamlarının hususiyetlerini muhteva eden yazıları Tabakat-ül Kübra veya tabakat çalışmaları şeklinde kitaplaştırarak kendisinden sonra gelecek nesillere birer örnek ülkü şahsiyetler olarak sunma gayretinde bulunmuşlardır. Bu faaliyetleri külliyen inkar etmek bizim Türk İslam geleneğinden bihaber olduğumuzu jurnalleyebilir. Demek ki batı her ne kadar kayda değer vermiş ise bizim ecdadımız daha sıcak kanlı olmaları hasebiyle sözlü faaliyetleri önde gelse de yazılı kuyudatımızı inkar edersek vallahi çarpılırız. Buna en bariz misal olarak da Osmanlı Arşiv sistemini baz almak yeterli olsa gerektir. Padişahın gözlüğünü bile zimmeti altına geçiren bir sistem çok çetrefilli bir sistem olsa gerektir. Gecekondu bir sistemden bahsetmek mümkün değildir.
Böyle bir maruzattan sonra çok nehafetli bir sohbet zaman, zaman hiciv, mizah ve de letaif.
Necabettin Bey büyüğümüz vakti zamanında Kars'ın Göle ilçesinde Jandarma Binbaşısı iken aynı zamanda kaymakam vekilliği de yapmaktadır. Ve başından geçen çok enteresan bir olayı bizimle paylaştılar. Ben de kendilerinden izin alarak yazmaya ve de sizlerle paylaşmaya çalıştım. Bilindiği üzere Kars'ın Ani Harabeleri adında meşhur bir mekan söz konusudur. Bu harabelerin en önemli vasfı da bizimle o zamanki SSCB (Rusya'nın) sınır yani serhaddimizi oluşturmaktaymış. Halen sınırımız aynı olup herhangi bir değişikliğe mahal bir gelişme vaki olmamıştır.
İşte o yıllarda bir T.C. vatandaşı Karslı bir hemşerimizin boz eşeği sınır ihlalinde bulunarak otlanmak üzere sınır tanımazlık yapıp Rusya tarafına kaçar. Eşeğin sahibi Mehmet Amca eşeğini almak için sınırı geçmeye çalışınca Rus askerlerince yaylım ateşine tutulur. Mehmet Amca iyi bir askeri talimden geçtiğinden ötürü hemen yere yatarak ve de sürünerek yarlar arasından Türk topraklarına salimen döner. Adamcağız can pazarından kurtulmuştur ama en kıymetli varlığı iş hayvanı olan boz eşeğini kaybetmiş olmanın verdiği üzüntüyle direk Kaymakam Vekili Necabettin Beyin makamına çıkar ve mağduriyetine çare bulunması için istirhamda bulunur.
Mehmet Amcanın boz eşek meselesi artık onun problemi olmaktan çıkıp uluslar arası münasebetler sadedinden Türkiye ve Rusya'nın diplomatik bir problemi olarak kilitlenmiştir.
Dönemin dirayetli Kaymakam Vekili Rusya tarafına usul üzere mülakat teklifinde bulunur. Neticeten iki devletin yetkilileri bir araya toplanıp meseleyi müzakere ettikten sonra antlaşmaya vararak Mehmet Amcanın Rusya'ya iltihak eden boz eşeğini iade etmeye karar kılarlar. Ama heyhat ki Mehmet Amca fikir değiştirmiştir. Mehmet Amcanın kanına kim girmiş bilinmez, belki de kendisi bu enteresan beyin jimnastiğinde bulunmuş olabilir. Her ne şekilde olursa olsun herkesin görüşüne saygı göstermekten başka bu işin içinden çıkılamaz kanaatindeyim.
Amma bu yazıyı kaleme alırken hem güldüm, hem de ağlamaklı oldum. Ben şahsen işin içinden çıkamadım. Eğer çıkan varsa yazımın altına değerlendirmelerini yazsın. Biz de istifade edelim diyorum.
Evet, Mehmet Amcaya gel sınır kapısından eşeğini al diyen ikili heyete Mehmet Amcanın itirazı çok enteresandır. Bilindiği üzere o yıllarda Rusya komünizmle yönetildiği gibi ciddi bir şekilde ideolojilerini ihraç faaliyetleri de çok yaygın idi. Mehmet Amca da öyle bir manipüle edilmiş ve de komünizm rejiminden öyle nefret ettirilmiş olmalı ki "Ben eşeğimi kesinlikle kabul etmiyorum. Eğer o tarafa geçer geçmez geri verselerdi eşeğimi alırdım. Ama benim boz eşek Rusya topraklarında 24 saat kalıp oranın havasını, suyunu teneffüs edip ve de otlarından beslenmiş olması hasebiyle artık benim eski boz eşek olmaktan çıkıp komünist olmuştur, artık bu eşek bana yaramaz" demesi tarafların heyetlerince kayda geçirilip garabet ve de ucubiyetle telakki edilip günümüze kadar hep kulaktan kulağa tevarüs etmişken bundan böyle kalem zaptı raptına mal edilmiş oldu.
Tam bu hengamede Halk Eğitim Müdür Muavini Türkolog İbrahim Kara Hocamız sohbete dahil olunca "Hocam eşek komünist olabilir mi" diye sual edince "Olabilir mi ne demek eşek zaten yaratılıştan komünisttir, eşek kadar emekçi başka bir mahluk var mı" diye fikrini beyan etti.
Eskiden biz antikomünistler herkes kendi çapında komünizmle bir şekilde mücadele etmiştir. Gerçi komünizm artık bu dünya arenasında müzelik bir sistem haline geldi. Bir zamanlar bütün komünist simgeler yasaklanmış iken şimdilerde birçok resmi dairelerde orak çekiç armalarıyla karşılaşmaktayım.
Neticeten bir sistemi beğenirsiniz veya beğenmezsiniz. Onunla mücadele ederken de makul, meşru ve de insaf ve izan ölçülerine mütenasip bir şekilde edilebilseydi böyle gülünç ve de vahim sonuçlara varılmazdı.
Bendeniz bu geçen dönem içerisinde komünizm ile yapılan mücadelemizle ne aydınımızın ve ne de avamımızın komünizmayı bilimsel bir iktisadi sistem olarak algılayıp anladıklarını zannetmiyorum.
İspatı işte ortada; yahu bir boz eşek Rusya'ya gitmekle hiç komünist olabilir mi; kaldı ki kainatın bütün eşekleri komünist olsaydı ne yazardı.
Velhasılıkelam bizler komünizmaya da kapitalizmaya da İslâm ekonomisine de ve yakından uzaktan muttali olduğumuz bütün iktisadi veya ideolojik sistemlere hep sübjektif zaviyeden ve de kendimize yontarak bakmayı pek de sevmişizdir. Vesselam!

Yazı Tarihi : 20 Nisan 2009 Pazartesi
Bu yazı 707 kere okudu

UYARI: Sitemizde yayınlanan yazarlara ait yazılar, yazarların görüşüdür ve yazarları sorumludur. Medyabar Multi Medya Haber Hizmetleri sorumlu değildir. Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Yorumda yasal sorumluluk yorum yapan kişiye aittir ve Medyabar Multi Medya Haber hizmetleri sorumlu değildir. Ayrıca suç teşkil edecek hakaret içerikli yorumlar hakkında yorum gönderen muhataplarına dava açılabilmektedir. Yorum şikayet konusu olduğunda ,yazılı talep halinde adli makamlara bu yorumların IP adresleri verilmektedir.