Tren hareket etmeden önce teknisyen trenin makinistinin yanına gelerek lokomotifin bir parçasında sorun olduğunu ve trenin yolda kalabileceğini söyledi.
Bu duruma makinistin canı çok sıkıldı.
Teknisyene, "O zaman o parçayı niye şimdi değiştirmiyorsun?" diye de sordu.
Teknisyen bu soruya parçanın elinde olmadığını bir sonraki istasyonda bulunduğunu söyledi.
Sonra da "Umarım yolda kalmazsınız" dedi.
Trenin makinisti çok sinirlendi ama yapacak bir şey yoktu.
Bir sonraki istasyon altı saat uzaklıktaydı.
Makinist yola çok tedirgin çıktı.
Nitekim bir tepeyi tırmanırken tren sanki teklemeye başlamıştı. "Şimdi yolda kaldık" diye düşünürken tren bu tepeyi aştı.
Bir saat kadar ise lokomotiften bir başka ses gelmeye başlamıştı.
Makinist, "Buraya kadarmış" diye iç geçirirken tren bir tünele girdi ve normal bir şekilde seyrine devam etti.
İstasyona varmalarına bir saat kaldı.
Ama zorlu bir tepeye daha tırmanacaklardı.
Makinist "Tren kesin bu tepeye tırmanırken yolda kalır" diye düşündü. Fakat tren o tepeyi de tırmandı ve tam zamanında diğer istasyona girdi.
Makinist trenden inerken, "Bugün benim hayatımın en mutlu günü!" diye düşünüyordu.
Hemen bakım atölyesine gidip bozuk parçanın değiştirilmesini istedi.
Bakım atölyesinden bir teknisyen, yeni bir parçayı yanına aldı ve lokomotifin yanına geldi.
İlk incelemesini yapınca da, "Bu parça yeni değişmiş ve hiçbir sorun yok" diye cevap verdi.
Makinist ise, "nasıl olur yolda gelirken çok zorlandık ve bir önceki istasyonda bu parçayı mutlaka değiştirmemi istediler" dedi.
Teknisyen yine aynı şeyi söyledi:
"Bu parça yeni ve lokomotifte de hiçbir sorun yok, her şey normal"
Makinist birkaç gün sonra aynı istasyona giderek teknisyeni buldu.
Teknisyen makinisti gülerek karşıladı.
Yolculuğunun nasıl geçtiğini sordu.
Makinist hırsla, "Parçayı değiştirdiğin halde neden bana söylemedin bu yüzden çok tedirgin bir yolculuk yaptım" dedi.
Teknisyen ise, "ya sonra" diye sordu.
Makinist birden utandı ve "şeey o günü hayatımın en mutlu günü ilan ettim" dedi.
Teknisyen güler yüzle devam etti:
"Geçen hafta sen her zaman ki gibi sıradan bir yolculuk yaptın.
Her şey aynıydı.
Sen aynıydın.
Yaptığın sefer, kullandığın lokomotif, hepsi aynıydı.
Seni yolculuk sırasında endişeye iten, sonra da hayatının en mutlu günü ilan etmeni sağlayan
tek şey var. Bu şey olaylara bakış açındır. Tehlike, asla tehlikesiz yenilemez…"
Yazı Tarihi : 19 Ekim 2009 Pazartesi
Bu yazı 109 kere okudu
UYARI: Sitemizde yayınlanan yazarlara ait yazılar, yazarların görüşüdür ve yazarları sorumludur. Medyabar Multi Medya Haber Hizmetleri sorumlu değildir. Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Yorumda yasal sorumluluk yorum yapan kişiye aittir ve Medyabar Multi Medya Haber hizmetleri sorumlu değildir. Ayrıca suç teşkil edecek hakaret içerikli yorumlar hakkında yorum gönderen muhataplarına dava açılabilmektedir. Yorum şikayet konusu olduğunda ,yazılı talep halinde adli makamlara bu yorumların IP adresleri verilmektedir.
Bu köşe yazısına yapılan yorumlar